Cima: "Ik kan mij niet herinneren dat mijn moeder mij ooit heeft getroost"

Cima heeft een zware jeugd gehad. Ze is opgegroeid met een narcistische moeder en een alcoholische vader. Cima werd geregeld verneder door narcistische moeder en door het gedrag van haar moeder is Cima erg onzeker geworden. Speciaal voor Kind van een Narcist doet Cima haar verhaal.



Mijn moeder is narcistisch, althans dat denk ik.......


Een jaar of 2 geleden sprak ik eens iemand (geen idee meer wie of waar dat was maar in ieder geval naar aanleiding van mijn verhaal over mijn jeugd en moeder ) en die vertelde mij over het bestaan van gaslighting. Ik ben daar over gaan lezen en dacht JA, DAT IS MIJN MOEDER!

Mijn jeugd was niet fijn. Mijn vader dronk veel, zat altijd in de schuur en bemoeide zich niet met de opvoeding of zoals ik het nu zie, mocht zich niet met de opvoeding bemoeien. Ik was wel een papa's kindje, zat graag bij hem in de schuur en ging graag met hem op pad. Mijn broer was daarin heel anders, die zat altijd binnen bij mijn moeder. Mijn broer was het perfecte kind in de ogen van mijn moeder. Mijn broer kon goed leren, ik was dommig, bij een rapport zei ze tegen iedereen, let maar niet zo op de cijfers hoor, Cim is een beetje dommig net als haar vader. Marcel heeft een goed rapport, die kan goed leren net als ik.


Mijn moeder noemde mij ook zelden bij mijn naam maar noemde mij Hettie heks!

Marcel, dat is een leuke, spontane en sociale/joviale jongen, heeft leuke vrienden. Tegenover mij: "Jij kiest altijd van die stomme meiden uit, dat zijn geen vriendinnen. Daar heb je niks aan, die komen echt niet voor jou hoor, ze gebruiken je gewoon. Jij hebt echt een aantrekkingskracht op mensen die niet sporen, gehandicapten, verslaafden die trek jij aan maar normale mensen zitten daar niet tussen".


Mijn moeder noemde mij ook zelden bij mijn naam maar noemde mij Hettie heks, of nog vaker alleen Hettie en in mijn hoofd noemde ik zelf heks erachteraan. Als ik ergens tegenin ging noemde ze mij snierk of kreng.

Op school werd ik erg gepest. Ik heb me daarin nooit gesteund gevoeld door mijn moeder. Ik moest ze maar links laten liggen en alleen gaan spelen. Ik kan mij niet herinneren dat mijn moeder mij ooit getroost heeft of dat ik bij haar op schoot heb gezeten. Als ik huilde moest ik stoppen met janken, dat gejank altijd. Mijn vader troostte ook niet maar daar heb ik wel fijne herinneringen aan omdat ik het heerlijk vond om hem te helpen in de schuur, dat gaf mij het gevoel om er toe te doen.

Op de middelbare school behoorde ik ook niet bij de populaire kinderen maar werd ook niet gepest. Doordat ik op zoek was naar liefde ben ik op mijn veertiende getrapt in een gozer van 8 jaar ouder dan ik, in deze tijd noemen ze dat een loverboy, details hierin zal ik je besparen.


"Zij vindt u een enge man, die ogen daar gruwelt ze van"

Mijn moeder heeft mij in een gesprek met een docent Engels enorm voor gek gezet. Ik vond die man wat eng en dat werd natuurlijk breeduit verteld in mijn bijzijn. "Zij vindt u een enge man, die ogen daar gruwelt ze van". Als ik ziek was moest mijn moeder mijn temperatuur meten, volgens haar deed je dat niet meer zoals een kind met opgetrokken knieën maar moest dat liggend op je rug met je benen wijd, heel vernederend vond ik dat. Bij jezelf temperaturen kon niet want dan kon je het niet zien.

Na de middelbare school wilde ik graag gaan werken leren in de zorg. Naar de gesprekken voor een werkplek ging mijn moeder altijd mee. Tijdens die gesprekken nam mijn moeder het woord en vertelde ze dat ik zelf geen gesprek kon voeren, dat ik niet zo'n hoog vlieger ben en ze er wel rekening mee moeten houden dat ik veel begeleiding nodig heb. Uiteraard heb ik geen werkplek gevonden en kon ik niet doen waar mijn hart ligt.


Uiteindelijk voor de detailhandel gekozen, op het eerste gesprek voor een baan was mijn oma mee. Dat was bij de C&A,. Ik ben niet aangenomen, maar deze man benoemde wel dat ik niet aangenomen ben omdat ik niet zelf op gesprek kwam, ga alleen en oefen erin, ik weet zeker dat jij dan een baan vindt. Mijn lieve oma was het daar volkomen mee eens. Uiteindelijk had ik een baan gevonden waar ik mijn moeder buiten gehouden had.


Nu weet ik ondanks dat ik geen bewijs heb dat mijn moeder mij verwijderd heeft.

Via een jeugdvereniging had ik mezelf opgegeven om in de zomer naar Roemenië te gaan om een kindertehuis te gaan schilderen. Natuurlijk stond ik plotseling niet meer op de lijst. Nu weet ik ondanks dat ik geen bewijs heb dat mijn moeder mij verwijderd heeft. Wat ze trouwens met schoolreisjes ook altijd zei, ik weet niet of je mee kan hoor want ik kan dat eigenlijk niet betalen. Die reis naar Roemenië had daar niks mee te maken want daar had ik zelf voor gespaard.

Uiteindelijk ben ik met een jongerenreis samen met een vriendin naar Hongarije gegaan. In Hongarije heb ik mijn man ontmoet waar ik inmiddels 25 jaar mee getrouwd ben. Mijn man daar was natuurlijk ook van alles op aan te merken maar gelukkig heeft hij daar altijd schijt aan gehad. Een jaar nadat ik mijn man ontmoeten zijn wij getrouwd, dat voelde voor mij enorm bevrijdend.

Ondanks dat ik getrouwd was kwam ik niet los van haar en bleef ik bevestiging zoeken of ik het wel goed deed en wat ik zou moeten eten, ed. Ook als ik bijvoorbeeld met een van onze kinderen naar de dokter moest ging ik eerst aan haar vragen of ik daarvoor naar de dokter moet gaan. Mijn moeder bemoeide zich overal mee, als ik er tegenin ging dan ging ze zitten janken en kreeg ik het verwijt dat ik in en in gemeen ben en kei hard.


Er verdwenen soms dingen toen ze in ons huis was, toen wij een weekendje weg waren

Er verdwenen soms dingen toen ze in ons huis was en toen wij samen een weekendje weg waren. Ooit heeft een een strijkijzer bij de buren geleend en toonde ze mijn strijkijzer waar het koperdraad zichtbaar was en zei; hier kun je toch niet mee strijken, levensgevaarlijk. Mijn strijkijzer was helemaal niet kapot dat heeft ze natuurlijk zelf gedaan. Of binnenkomen met de huissleutel die ik haar zelf gegeven zou hebben, geen haar op mijn hoofd die erover denkt om haar een sleutel te geven van mijn huis.

Of toen ik mijn arm gebroken had en net uit het ziekenhuis kwam nadat mijn arm door een operatie aan elkaar geschroefd was. Ze een was gedraaid had en tegen mijn man zei dat hij hem alleen maar in de droger hoeft te doen. Mijn moeder had de wasmachine zo ingesteld dat deze stopte met water in de kuip, mijn wasmachine moet je bewust instellen om hem met water in de kuip te laten stoppen. In eerste instantie kreeg mijn man het deurtje niet open en vroeg mij hoe het werkte. Ik heb geadviseerd de wasmachine helemaal uit te zetten. Je begrijpt het al mijn man doet het deurtje open en het was een grote waterballet. Of de portemonnee van mijn zoon die ineens verdwenen was, nieuwe pasjes aangevraagd en een aantal weken later toen mijn moeder er was zat de portemonnee in een doosje die op tafel stond. Als ik dit aan mensen vertel geloven ze mij niet of er wordt je dingen verweten.

Zoals mijn moeder mij behandeld, heeft mij onzeker gemaakt. Ik heb altijd geloofd dat mijn IQ niet hoger dan 80 zou zijn. Ik heb mezelf nooit voor vol aangezien ik heb mezelf nooit goed verzorgd, kleding boeide mij niet, alles stond tenslotte als een vlag op een modderschuit. Ik heb nooit het gevoel gehad dat ik waardevol of nuttig was.


Zoals mijn moeder mij behandeld, heeft mij onzeker gemaakt.

Sinds 2 jaar werk ik in de gehandicaptenzorg en ben sinds afgelopen september begonnen met een MBO4 opleiding persoonlijk begeleider gehandicaptenzorg. De zorg is een droom vanaf mijn jeugd en nu eindelijk kan ik mijn droom gaan leven. Ik heb een fijn gezin met 3 inmiddels volwassen zonen van 22, 21 en 18 en een pleegzoon van bijna 13 die vanaf zijn geboorte bij ons woont.


Ik heb nog steeds contact met mijn moeder, ik vertrouw haar niet en het geeft mij een paar dagen van tevoren spanning, als ze er is sta ik op scherp en als ze weg is heb ik minimaal 2 dagen nodig om bij te komen. Altijd als ze komt heeft ze wel iets negatiefs te zeggen alleen weet je nooit wat dat nou weer gaat zijn. Op een verjaardag geeft ze ook steken terwijl ander bezoek dat niet door heeft. Misschien mag ik het niet zeggen maar ik haat haar zo verschrikkelijk, terwijl ik dit schrijf rollen de tranen over mijn wangen, wat zou ik het erg vinden als mijn kinderen zouden zeggen dat ze mij haten.


Helaas neem je het verleden altijd mee en kan ik mezelf enorm voelen falen als ik een fout heb gemaakt of als iemand kritiek op mij heeft. Daar wil ik nu actief mee aan de slag. Ik heb er 40 jaar over gedaan om in te zien dat het niet normaal is hoe er met mij omgegaan is en ze zeggen je moet rekenen op net zoveel jaar om te herstellen. Ik heb vrede met die wetenschap, als ik voor mijn dood maar heb mogen leren wie ik ben, wat ik kan en hoe waardevol ik ben. Kom maar op met al het moois wat in het verschiet ligt. Wie weet uiteindelijk zonder mijn moeder.


Sinds een of 5 geleden ben ik voor mezelf gaan zorgen, leuke kapsel, make-up op en leuke kleding

Sinds een of 5 geleden ben ik voor mezelf gaan zorgen, leuk kapsel, make-up op, leuke kleding aan en laten zien dat ik iemand ben en er mag zijn en mag zijn wie ik ben. Het heeft me ook in verwarring gebracht omdat er in die 5 jaar inmiddels 4 mannen zijn geweest die duidelijk hebben laten weten dat ze mij mooi/leuk vinden, 1 daarvan is een goede vriend en daar ben ik het gesprek mee aangegaan. Hij zei ik vindt je gewoon een mooie vrouw, je uitstraling en je spontane karakter daar hou ik van maar ik zou je nooit van je man af willen pakken, maar ik hou wel van je. We zijn inmiddels een aantal jaar verder en leer een beetje dat je ook van vrienden kan houden zonder dat daar bedoelingen aan vast zitten.

Ik probeer vriendschappen aan te gaan en te onderhouden zonder dat ik het idee heb dat ze het toch niet serieus met mij menen. Ik leer steeds meer schijf te hebben aan de opmerkingen of de blikken van mijn moeder. Wat een afschuwelijke jas heb je aan, nu kan ik zeggen; gelukkig hoef jij er niet mee te lopen. Heb je die achterlijke maskers opgehangen? Ja ma, ik hou er van en mijn maskers mogen hier lekker pronken. Ik zou die dingen niet hoeven; nee daarom hangen ze hier. Natuurlijk raakt het mij omdat ze echt nooit iets mooi of leuk van of aan mij vindt maar ik heb geleerd te mogen zijn wie ik ben en ik ben blij met mezelf.


Door alle inzichten heeft het huwelijk met mijn man op losse schroeven gestaan.

Door alle inzichten heeft het huwelijk met mijn man op losse schroeven gestaan. Hij moest tenslotte ook ineens omgaan met een andere vrouw, ik ben niet meer het afhankelijke vrouwtje van de eerst 20 jaar van ons huwelijk, ik ben nu een vrouw die erin gelooft ook zelfstandig haar boontjes te kunnen doppen. Zowel voor mijn man als voor mij was het best lastig. Ik sloeg een beetje door en wilde vrij zijn mijn eigen keuzes kunnen maken en doen wat ik zelf wil. We beginnen er nu aan te wennen en weer rekening met elkaar te houden.


Soms verlang ik er nog steeds naar om mijn vleugels uit te slaan en te gaan ervaren wat het leven te bieden heeft. Wat je normaal doet als je jong bent en de deur uit gaat dat stuk heb ik overgeslagen, 18de trouwen en op mijn 21ste werd ik moeder.

60 keer bekeken0 reacties