"Ik onderdrukte mijn verdriet met alcohol, maar zat in een neerwaartse spiraal"

Ik heb jaren met mijzelf in de knoop gezeten en wist niet waarom ik voelde wat ik voelde. Door het nuttigen van alcohol onderdrukte ik deze gevoelen, niet wetende dat ik in een neerwaartse spiraal zat.


Het begon in 2008. Ik was nooit echt met alcohol bezig, dronk nauwelijks en hield niet van uitgaan. Tijdens mijn studietijd was wekelijks uitgaan een must. Ondanks dat ik er vooraf tegenop zag, was het naarmate de avond vorderde, wel gezellig. Dansen, lachen en vooral veel drinken is wat wij als studenten deden.

Hij schold mij uit en zorgde dat ik geen contact meer had met mijn omgeving

Ik leerde mijn ex in 2009 kennen. In het begin was het een lieve, vriendelijk en vooral charmante man. Achteraf bleek hij een narcist met een alcohol en drugverslaving te wezen, die mij mentaal compleet mishandelde. Hij schold mij uit en zorgde dat ik geen contact meer had met mijn omgeving. In die periode begon ik met regelmatig drinken.


Ik merkte dat alcohol mij een bepaalde rust en zelfvertrouwen gaf. Ik zat destijds al erg met mijzelf in de knoop. Ik had nog geen kennis van narcisme en ik had te maken met twee narcisten in mijn leven. Ik merkte dat ik na het nuttigen van alcohol losser werd, maar na te veel alcohol, huilbuien kreeg. Waarom ik zoveel diepgewortelde verdriet had, wist ik destijds nog niet.


Na jaren van mentale mishandeling besloot ik uiteindelijk bij mijn ex weg te gaan. Dit was geen gemakkelijke opgave. Het ging met veel gescheld en geschreeuw. Uiteindelijk ging ik in een appartement wonen en voor de eerst keer in mijn leven voelde ik mij fysiek bevrijd. Echter, zat ik mentaal met mijzelf in de knoop.

Waarom ik zoveel diepgewortelde verdriet had, wist ik destijds nog niet

De doordeweekse dagen had ik mijn studie en/of stage. De weekenden waren eenzaam, maar ik wilde ook niet omringd zijn met mensen. Ik wilde rust en zeker geen verantwoording afleggen. Er waren weekenden waarin ik mijn appartement niet verliet. Dit was een vooropgezet plan, ik wilde namelijk alleen zijn. De vrijdag na college liep ik naar de supermarkt, kocht alle benodigdheden en twee flessen wijn, huurde een dvd en sloot mij op in mijn appartement. Na het avondeten trok ik mijn eerste fles open. Ik luisterde muziek, keek tv en was online aan het surfen. Na de tweede fles ruimde ik alles op en ging ik naar bed. Dit ging bijna elk weekend zo voor twee jaar. Ik merkte dat ik na een tijdje last begon te krijgen van angstgevoelens, maar na het nuttigen van een glaasje wijn, was dit verholpen, naar mijn idee. Ik wist nog niet dat ik mijzelf in een spiraal begaf.


Tijdens een stap avond in 2013 in Amsterdam ging het volledig mist. Ik had te veel gedronken. Ik kan mij met vlagen herinneren wat er was gebeurd. In die week ervoor had ik te horen gekregen dat, in verband met bezuinigingen, mijn contract niet werd verlengd. Eenmaal bij een vriendin thuis, barstte ik in huilen uit. Ik leefde voor mijn werk en het was mijn ontsnapping van mijn thuissituatie. Ik woonde destijds weer bij mijn ouders. Dit soort avonden kwamen regelmatig voor. Te veel drinken en huilbuien kwamen regelmatig voor. Alcohol zorgde voor zelfvertrouwen, maar ook dat er diepgewortelde emotie en woede loskwamen, waarvan ik niet wist dat ik ze had.

Te veel drinken en huilbuien kwamen regelmatig voor.

Ik ben gelukkig niet verslavingsgevoelig en tot een verslaving is het nooit gekomen, echter wanneer ik dronk had het nooit een positieve uitwerking op mij. Op een gegeven moment had ik, na een avond te veel drinken, de dag erna flinke paniekaanvallen. Ik was angstig en onrustig. Ik wist dat ik mijn verdriet niet kon wegnemen door te drinken. De paniekaanvallen en de angsten werden erger en uiteindelijk weer weggenomen door de alcohol, wat uiteindelijk leidde tot meer onrust en angst. Ik was in een wekelijkse spiraal beland. De weekenden waren gevuld met drank en angst. Als ik eraan terugdenk word ik ontoepasselijk.


Ik wist dat het niet meer zo langer kon doorgaan. Ondanks dat ik mijn huidige man had leren kennen en niet meer wekelijks dronk, bleven de paniekaanvallen. Zodoende kwam ik erachter dat de angstaanvallen niet veroorzaakt werden door de alcohol, maar dat de alcohol dit wel in mij losmaakte. Alcohol had iets bij mij opengebroken waarvan ik het bestaan niet wist.


In 2017 was ik verhuisd. Ik heb al drie jaar geen contact meer met mijn ex en had inmiddels een nieuwe relatie. In ditzelfde jaar kreeg ik fikse ruzie met mijn narcistische moeder. Ik had net een jaar een relatie met mijn huidige man en mijn narcistische moeder wilde dat ik deze relatie verbrak. Ik heb inplaats van mijn relatie te verbreken, het contact met mijn narcistische moeder verbroken. Haar gedrag bleef aan mij knagen en ik wilde antwoorden op mijn vragen en mijn neerslachtigheid. Door verschillende woorden te googelen, kwam ik op de website van De Ratmoeder. Deze website heeft mijn ogen geopend. Het viel allemaal samen. Het gedrag van mijn narcistische moeder en mijn reactie hierop met het gebruik van alcohol het verdriet de paniekaanvallen de angsten.


Heden drink ik sporadisch en met de juiste reden. Niet omdat ik mijn gevoelens wil onderdrukken, maar omdat het gezellig is

Door mijn huisarts en de begeleiding van een psycholoog heb ik de hulp gekregen die ik nodig ben. Ik had een andere manier gevonden om met mijn verdriet om te gaan. Heden drink ik sporadisch en met de juiste reden. Niet omdat ik mijn gevoelens wil onderdrukken, maar omdat het gezellig is.

212 weergaven0 opmerkingen