Mijn narcistische moeder door mijn ogen...

Je loopt rond met een extreem minderwaardigheidscomplex. Je voelt je teneergeslagen, ongelukkig en mislukt. Je doet je beter voor, omdat je bang bent dat anderen jou zullen zien, zoals jij jezelf ziet.



Je ziet de wereld om je heen steeds sneller veranderen en je kunt niet meer meekomen. Dit beangstigd jou. Je ziet je kinderen naar school gaan, vrienden maken, hun diploma's behalen, op zichzelf gaan wonen, een gezin stichten en jij blijft stilstaan. Jouw onkunde wordt steeds meer zichtbaar. Je bent steeds minder nodig en jouw kennis kun je niet meer overdragen.


Om jouw minderwaardigheidsgevoel niet de overhand te geven, stuur je ons aan om op het kinderlijke niveau te blijven, waar jij je ook bevind

Om jouw minderwaardigheidsgevoel niet de overhand te geven, stuur je ons aan om op het kinderlijke niveau te blijven, waar jij je ook bevind. Zo hield jij op jouw manier de overhand en voelde jij nog een onderdeel van de wereld. Jij probeerde ons te doen geloven dat wat jij deed en kon, onze kennis overschreed. Wanneer wij wel iets presteerde waren het jouw verdiensten.


Niets is minder waar. Je durft niet alleen het huis uit, je hebt continue angsten, jouw Nederlandse taalniveau is onder de maat, je hebt geen opleiding genoten, je hebt weinig tot geen vrienden en/of kennissen en hebt geen baan kunnen behouden.


Je ziet jouw macht als ouder steeds verder wegglippen. De macht die jou, voor jouw gevoel, maakte tot een een waardevol persoon.Moeder zijn is het enige dat jij weet, wat jij kent. Ondanks de waardeloze manier waarop jij de het ouderschap invulde. Jij deed het in jouw gedachte, goed.


Je zag niet dat jouw depressies ons leven kapot maakte. Je maakte ons verantwoordelijk voor jouw geluk.

Je zag niet dat jouw depressies ons leven kapot maakte. Je maakte ons verantwoordelijk voor jouw geluk. Wij hadden geen kans om onszelf te zijn en te ontwikkelen tot stabiele en onbezorgde volwassenen. Wanneer zaken niet verliepen zoals jij ze voor ogen had, dan wisten wij dat het huis onleefbaar was. Er werd alleen maar geschreeuwd, gehuild en in het ergste geval liep je weg van huis. Een huis dat voor een kind een veilige haven zou moeten zijn, was voor ons een plek die wij het liefst vermeden.

Jouw negatieve houding komt voort uit jouw onvervulde wensen. Je had graag gezien dat jouw leven een andere wending had gehad. Je had graag willen meedoen in de maatschappij, maar je hebt er zelf niets van kunnen maken. Verandering gaan te snel en je kon ze niet bijbenen.


Om jouw onvermogen, om mee te komen en jouw depressies te verbloemen, maskeerde jij ze door een irrationele houding aan te nemen, die niet paste bij de werkelijkheid. Zodoende kon jij anderen doen geloven dat jij jouw leven op orde had. Je deed alles voor anderen, maar je eigen gezin had vele avonden geen maaltijd op tafel. Daarnaast liepen wij dagen in dezelfde kleding, hadden wij geen shampoo, tandpasta of zeep om onszelf te wassen en was het brood of beleg dat wij meekregen naar school, beschimmeld. Wij waren namelijk verwend en moesten onszelf maar zien te redden.


Je bent verbitterd, verzuurd en totaal afgezonderd van de wereld.

K die vroeger weleens over de vloer kwamen, spreek en zie je niet meer en het enige uitje dat je nog hebt, is het Casino, waar je in het verleden zoveel geld hebt vergokt, zat jouw eigen kinderen hun salaris bij jou moesten afgeven, zodat je boodschappen kon doen., je laat jezelf verslonzen, je loopt dagenlang of soms wel wekenlang in dezelfde kleding. Je kamt je haren niet, je doucht niet en je hebt jezelf totaal geïsoleerd van de buitenwereld.


Kennissen die vroeger over de vloer kwamen, spreek en zie je niet meer en het enige uitje dat je nog hebt, is het Casino. Hier heb je in het verleden zoveel geld hebt vergokt, dat jouw eigen kinderen het salaris van hun bijbaantjes bij jou moesten inleveren, zodat er boodschappen gedaan kon worden.


Ik was geen dochter. Ik was een paradepaardje, een pinautomaat, een schoonmaakster, een huishoudster en een vangnet.

Ik was geen dochter. Ik was een paradepaardje, een pinautomaat, een schoonmaakster, een huishoudster en een vangnet. Echter liefde ken je niet en weet je ook niet over te brengen. Je bent instabiel en beschamend.


Wat eerder mijn geheim was, is nu mijn verhaal.

Maar nu weet ik beter en schaam ik mij niet meer voor mijn verleden. Want wat eerder mijn geheim was, is nu mijn verhaal.

24 keer bekeken0 reacties