"Nu kan ik jouw kleding niet meer aan"

Mijn narcistische moeder vond haar uiterlijk heel erg belangrijk. In ieder geval, destijds nog wel. Ik moest altijd haar haren verven, nagellak opdoen en haar haren stijlen. Het ging zo ver dat zij kleding van mij aantrok, omdat het haar beter zou staan.

Als klein meisje vond ik het altijd leuk om mij te verkleden. Zodoende begaf ik mij in een andere wereld, als een ander persoon. Een mooie prinses met mensen om haar heen die van haar hielden. Op school waren er regelmatig dagen georganiseerd waarop de leerlingen verkleed naar school mochten komen. Ik ging dan met zoveel mogelijk bombarie naar school. Glitters, jurkjes en diamantjes. Het kon voor mij nooit genoeg zijn.


Toen ik eenmaal ouder werd, vonden mijn vriendinnen en ik het leuk om tijdens het uitgaan elkaars kleding aan te trekken. Zo hoefde je geen nieuwe kleding te halen, maar je had wel een keer iets anders aan, dan je dagelijkse kleding. Het ging om bijvoorbeeld topjes, schoenen, broeken of jurkjes.


Mijn narcistische moeder was woest. Zij vond het belachelijk dat ik het in mijn hoofd haalde om zoiets te halen.

Op een volgende ochtend na één van onze befaamde stapavonden, vond mijn narcistische moeder een kledingstuk dat niet van mij was en er miste een kledingstuk van mij, die uiteraard bij mijn vriendin thuis lag. Mijn narcistische moeder was woest. Zij vond het belachelijk dat ik het in mijn hoofd haalde om zoiets te doen.


Mijn narcistische moeder vond het een smerige gedachte dat zij andermans kleding moest uitwassen, wat ik uiteraard zelf mocht doen, en dat een ander persoon buiten de familie om, mijn kleding aan had. Ik snapte het probleem niet, aangezien het maar om een kledingstuk ging. Het ging mijn narcistische moeder om het feit dat zij mijn kleding ook aan wilde en deze niet wil dragen, wanneer een ander deze had aangehad.


"Je ziet er niet uit! Als jij dat aantrekt, dan ga ik niet meer. Ik wil niet zo naast jou lopen".

Mijn narcistische moeder wilde mijn kleding aan, een fout van midden vijftig, die de kleding van een dertien-jarige aan wilde trekken. Mijn narcistische moeder wilde mij regelmatig vertellen dat de kleding die ik droeg niet passend was voor mij, omdat ik de dik was of dat het mij ordinaire maakte. Haar woorden richting mij waren dan: "Je ziet er niet uit! Als jij dat aantrekt, dan ga ik niet meer. Ik wil niet zo naast jou lopen". Ik was destijds zestien jaar en mijn narcistische moeder wilde alles voor mij bepalen. Ik had geen invloed over mijzelf, wat ik wilde aantrekken, welke make-up ik opdeed en hoe ik mijn haren wilde dragen.


Zij ging er vanuit dat zij ten alle tijde mijn kleding, schoenen en accessoires mocht pakken.

Mijn kleding stond haar namelijk veel beter. Het maakte haar jong, slank en door haar verschijning zouden heel veel mannen haar aantrekkelijk vinden. In mijn ogen was het juist het tegenovergestelde. Mijn moeder zag eruit alsof zij wanhopig haar best deed om jong te blijven. Wanneer bekende vroegen naar haar kleding, dan gaf ze toe dat het mijn kleding was en dat ik vrijwillig mijn kleding met haar zou delen. Voor de beeldvorming; zij ging er vanuit dat zij ten alle tijde mijn kleding, schoenen en accessoires mocht pakken.


Waar een goede ouder zijn of haar kind juiste het beste wil schenken, probeert een narcistische ouder zijn of haar kind ten alle tijde af te troeven. Zij willen mooier, knapper, beter, succesvoller en intelligenter zijn dan het kind. Dit doen ze door te profileren met de behaalde succes van hun kind of te flaneren met de kleding die tot hun kind behoort.


Waar het mij voornamelijk om ging was het feit dat ik een hele slechte relatie heb met mijn narcistische moeder.

Waar het mij voornamelijk om ging was het feit dat ik een hele slechte relatie heb met mijn narcistische moeder. Hierdoor voelde ik totaal geen connectie met haar. Dit is tot de dag van vandaag onveranderd gebleven. Hierdoor voelde ik ook geen behoefte om bepaalde zaken, zoals spullen, met haar te delen. Had ik wel een fijne relatie met haar gehad, dan had ik dat met alle liefde gedaan.



86 weergaven0 opmerkingen